zaterdag 12 april 2008

Runs in the family



Karl Kraus: "De psychoanalyse is niet de genezing, maar de ziekte". Eysenck: "Wat waar is bij Freud, is niet nieuw, wat nieuw is bij Freud is niet waar." Steeds meer Freud-adepten pleiten ervoor hem niet meer als wetenschapper maar als avontuurlijk levenskunstenaar te zien (Tempelman, Volkskrant 11 april). Dat zijn dan al twee grote kunstenaars in 3 generaties. Allebei met een genadeloze koele afstandelijke blik op het rauwe menselijke bestaan. Maar mooie kunstwerken zijn het! Zo is het verdienstelijk dat Freud de mens niet beschouwde als een mens uit een stuk, maar als een vat vol tegenstrijdigheden, innerlijke spanning en twijfels. Wie zich bewust is van deze innerlijke strijd, en de noodzaak daarvan, is vrijer en - wie weet- gelukkiger mens. De bedreiging zit hem, ook in de geest van een vrije democratisch maatschappij, in de periodes van crisis, van angst en echte vertwijfeling. Dan worden we vatbaar voor De Oplosser Van Alle Problemen, de vernietiger van de twijfel, de haatdrager en afrekenaar, de opkomer voor het eenzijdige belang, de geestvernauwer, de leider van de nieuwe illusie, de Trotse Manke Beer Zonder Bovenlip Met Knabbel De Babbel Wangen En Schele Gitzwarte Rattenoogjes.